آل ياسين ـ بخش مهدوي مشكان

شماره177-جمعه25 تير89

يكصد و هفتاد و هفتمین شماره از

هفته نامه آل ياسين

جمعه 25 تير 1389

عناوین این شماره:

نسخه پي دي اف ===> نسخه PDF شماره 177 (كليك)

تلنگر ===< مرهم چشم هايت (كليك)

ويژه ===< پرواز كن ... پرواز كن ... (كليك)

دلنوشته ===< چيست اين دلشوره هاي بيكران (كليك)

موضوع هفته ===< فجر مقدس ـ 7 (حوادث ماه شعبان) (كليك)

گوناگون ===< وسيله تائيد خداوند در عبادت (كليك)

دريچه ===< امتحان سخت دينداري (كليك)

گوناگون ===< دعاي فرج (كليك)

آخرالزمان ===< دجال شناسي (كليك)

براي مشاهده متن كامل هر مطلب روي كلمه "كليك" كليك كنيد

براي مشاهده شماره قبل هفته نامه آل ياسين(شماره 176) كليك كنيد

نسخه PDF شماره 177

يكصد و هفتاد و هفتمين شماره از هفته نامه آل ياسين

جمعه 25 تير 1389

نسخه PDF

براي دريافت نسخه PDF كليك كنيد.

راهنمايي: براي دريافت كليك راست كنيد و گزينه save target as را انتخاب كنيد

مرهم چشمهایت

مرهم چشمهایت

موج روی موج غربت و دوری ات دلم را آشوب کرده، طوفان فراقت آنقدر سنگین است که تمام کشتی های امیدم در حال غرق شدنند.

چرا؟! مولا جان! قبول؛ بد کردم، ثابت قدم نبودم، شهر دلم پر از ظلم و سیاه شد، نور پاک عشقت نتوانست سیاهی ها را طاقت بیاورد و سکوت کرد، رد پایی که برایم گذاشتی را گم کردم، شاید اصلا جاده را هم اشتباه رفتم.

سراسر خطا بودم، اینها همه درست، اما ... حالا به بن بست رسیده ام. بگذار صادقانه بگویم: دیگر نمی توانم این همه دوری را تحمل کنم.

« بی همگان به سر شود

بی تو به سر نمی شود.»

کبوتر فکر من، از بام مهر شما دانه برچیده، به سوی که می توانم پروازش دهم؟!

قلبی را که سالها به شوق وصال شما تپیده است؛ چگونه می تواند جای خالیت را تحمل کند.

نگاهی که تنها در پی شما بوده، چگونه می تواند همه چیز را ببیند جز شما را؟!

آقا! به داد پرنده ی پر شکسته ای برس که بیشتر از همیشه از مرهم چشمهای شما بی نصیب است.

« تو که یک گوشه ی چشمت غم عالم ببرد

مپسند این که تو باشی و مرا غم ببرد»

پرواز كن ... پرواز كن ...

پرواز كن ... پرواز كن ...

خسته، آزرده، درمانده و بي ‌همــدم.

(( ... بسوز که سزاوار اين سوختني، بساز که مجبور به اين ساختني، اين بر تو که مورد قهر خدا قرارگرفتي رواست تا ديگران عبرت بگيرند و در اجراي فرمان حق قصور نکنند ... سبحانک يا رب سبحانک يا رب ... من خود مي‌دانم مستحق اين بختم، اين عذاب را به جان خريدارم تا که خود نظري کني سبحانک ... ))

صدايي آشناست، صدايي که نوازشگر لحظات مجروح ِ فطرس است؛ آري صداي بالهاي نازنين روح‌الامين است.

(( ... آرام بگير فطرس گوش کن گويي او تنها نيست خيل فرشتگان خدا نيز با او هستند؟! يعني چه شده؟ چه واقعه عظيمي رخ داده که اينچنين ملائکه از عرش بر زمين هبوط مي‌کنند؟ هرچه هست خبر از خلقي عظيم دارد. يقين گُلي خلق شده که ملائکه براي استشمام آن گل مي‌روند! امّا نه! شايد ماه ديگري خلق شده، يا خورشيد ديگري، نه چه مي‌گويم؟ که حتي وقتي خدا خورشيد را خلق نمود اين شور و همهمه نبود، اگر اين مخلوق تا اين حد عظمت داشته باشد حتماً ...

روح‌الامين! روح‌الامين! تو را به خدا بگو چه شده؟ حسرت بال و پرزدن شما مرا مي‌کشد، بيش از سوزش و شکستن بالم آزارم مي‌دهد. به فطرس بگو که چه روي داده که اينچنين ولوله در عرش ِ خدا افتاده، مگر بار ديگر ابوالبشري خلق شده چون آدم؟ يا بالاتر از او؟ نوري از جنس ِ خدا ... )).

جبرئيل پاسخ داد: (( رفيق پرشکسته، فطرس! کاش موردِ قهرِ خدا نبودي، و مي‌ ديدي که چه خبر شده؟ آري نوري و مولودي از نورِ خدا خلق شده او عزيز دل مصطفي که نه! خودِ مصطفي است. او جگرگوشه علي، دردانه زهرا ‌ست و پشتيبانِ مجتبي ست. اوخامس آلِ عباست که به اهل زمين هديه داده شده است و ما براي تبريک به رسولِ خدا و اهلِ بيتش به حضورشان شرفياب مي‌شويم )).

ـ درنگ جايز نيست. ـ

(( خدايا، اي خدايِ مهربان مرا با روح‌الامين راهي کن که عرضِ تـــبريک به رسولِ تو داشته باشـــم))

(( کمکم کنيد، که خداوند اجازه همراهي شما را به من داد، تحمل مرا هم تا زمين داشته باشيد))

(( بيش از اين معطلي جايز نيست؛ فطرس را هم با خود مي‌بريم به برکت اين مولود، آتش قهر خدا فرونشسته و اجازه همراهي او با ما داده شده، زيرِ بالهايش را بگيريد ... )).

زيباتر از اين زمان خلق نشده و نخواهد نشد، بيت علي غرق ِ نور است محل رفت و آمد فرشتگانِ خداست همه در شعفند همه به هم تبريک مي‌گويند محفل ِ انس کامل شده، چقدر اين بزم ديدني است، پنج آفريده مقدسِ خدا احمد، علي، فاطمه، حسن و ... .

نام او چيست همه منتظرند به چه نام او را صدا بزنند، او کيست که نيامده همه شيداي ِ او شده‌اند؟!

ـ همه از هم مي‌پرسند.

جبرئيل با پيغمبر زمزمه مي‌کند همه ساکت شدند، چشم به لبهاي رسول ِ خدا دوختند امّا چرا پيغمبر خدا اشک مي‌ريزد ... به ناگاه با صداي دلنشين نبي شوري به پا شد حسين . ... حسين؟ ... حسين! ... اين نام براي همه آشناست. براي همه ملائکه، براي همه انبياء و براي همه عالمِ، اين نام نامي است که همه ملائکه، همه انبياء و همه عالم را دگرگون کرده است.

از فرشته شادي تا فرشته ماتم از آدم تا خاتم و از ذره تا عالم.

ـ ديگر کسي نمي‌پرسد که چرا پيغمبر اشک مي‌ريزد. ـ

حسين يعني واسطه احسان قديم، حسين يعني خون خداي ِ کريم و حسين يعني ذبحِ عظيم.

همه مي‌خواهند براي او لالايي زمزمه کنند و در اين بين فطرس از همه مشتاق‌تر، خود را به گاهواره حسين نزديک کرد.

بالهاي شکسته خود را به گهواره او زد، غرق در راز شد، نه! غرق در نياز شد

(( ... ديگر تنها نخواهم ماند ديگر خسته نخواهم شد، بعد از اين نام تو مونس ِ من است ذکر من بعد از اين در آن جزيره تنهايي اين خواهد بود: سبحانک يا رب الحسين))

(( شايد فطرس نفهميد امّا همه ملائکه ديدند که به يکباره بالهاي شکسته و سوخته فطرس ترميم شد و يا بهتر اينکه، بالهاي نو بدست آورد. امّا فطرس عجيب زمينگير شده و اگر خواست خدا نبود، او از کنار گهواره حسين تکان نمي‌خورد )).

گويا ندايي از غيب مي‌گفت:

با عشق شرح راز کن، بر جمله عالم ناز کن،

پرهاي خود را باز کن، پرواز کن پرواز کن ...

ولادت امام حسين (ع)، حضرت عباس (ع) و امام زين العابدين(ع) بر همه شما عزيزان مبارك باد.

اَللّهُمَّ عجِّلْ لِوَلِيِّکَ الْفَرَج

چيست اين دلشوره هاي بيكران ...

چيست اين دلشوره هاي بيكران ...

پيامك هاي شما

*** هفت آسمون دنيا بايد كه غرق نورشه

يه جور ديگه خدا خواست چشم حسودا كور شه

دلاي دشمنامون امسال چه بد مي سوزه

تولد حسين (ع) و خامنه اي يه روزه (7646***936)

*** شعبان شد و پيك عشق از راه آمد

عطر نفس بقيه ا... آمد

با جلوه سجاد (ع) و ابوالفضل (ع) و حسين (ع)

يك ماه و سه خورشيد در اين ماه آمد

اعياد شعبانيه مبارك (5080***918)

*** بي تو گرفته هر دل حساس برگرد

بي رنگ و بو شد شاخه هاي ياس برگرد

اي مظهر پاكي و عشق و مهرباني

آقاي من جان عمو عباس برگرد (وفا)

*** اي دل بشارت مي دهم، خوش روزگاري مي رسد

يا درد و غم طي مي شود، يا شهرياري مي رسد

اين منتظر غمگين مشو، قدري تحمل بيشتر

گردي بپاشد در افق، گويا سواري مي رسد (6245**918)

*** چيست اين دلشوره هاي بيكران

پشت كاشي هاي شهر جمكران

تا به كي از داغ هجران تو صبر

جلوه كن اي آفتاب پشت ابر (محبوب شب)

حوادث ماه شعبان

فجرمقدس‌-7

حوادث ماه شعبان

مجتبي‌السادة‌ ـ ترجمه‌: محمود مطهري‌نيا

اشاره‌: در بخش‌هاي‌ قبلي‌ اين‌ سلسله‌ مقالات‌، با برخي‌ نشانه‌هاي‌ مخصوص‌ سال‌ ظهور امام‌ عصر(عج‌) آشنا شديم‌ و اينك‌ به‌ بررسي‌ سلسله‌ رويدادهايي‌ مي‌پردازيم‌ كه‌ در آخرين‌ ماه‌هاي‌ پيش‌ از ظهور آن‌ حضرت‌ رخ‌ مي‌دهد.

حوادث‌ ماه‌ شعبان‌

در اين‌ ماه‌، روحية‌ آمادگي‌ آميخته‌ به‌ ترس‌ و هراسي‌ در جهان‌ اسلام‌ نمايان‌ مي‌شود كه‌ ناشي‌ از بروز آن‌ دسته‌ از جريانات‌ سياسي‌ است‌ كه‌ در يك‌ عرصه‌ با هم‌ به‌ تاخت‌ و تاز مشغولند كه‌ از ماه‌ رجب‌ به‌ مرور رو در روي‌ هم‌ قرار گرفته‌اند.

به‌ طور كلي‌ دو جريان‌ در اين‌ ايام‌ در حال‌ شكل‌ گرفتن‌ است‌: جريان‌ ياوران‌ حضرت‌ مهدي‌(ع‌) (يماني‌ از يمن‌ و سيد خراساني‌ از ايران‌) و جريان‌ سفياني‌ كه‌ بر رقباي‌ خويش‌ «اصهب‌» و «ابقع‌» فايق‌ آمده‌ و پس‌ از اين‌ پيروزي‌ با روميان‌ و يهوديان‌ (غرب‌) هم‌ پيمان‌ گشته‌ است‌.

در ماه‌ شعبان‌ جريانات‌ از هم‌ جدا شده‌ و مردم‌ هم‌ از كنار يكديگر پراكنده‌ مي‌شوند و به‌ همين‌ علت‌ است‌ كه‌ در احاديث‌ نشانه‌ها و حوادث‌ دوران‌ ظهور، خاورميانه‌ همانند ميدان‌ مبارزه‌ و جنگ‌هاي‌ متعدد و با كشته‌هاي‌ بسيار ترسيم‌ شده‌ است‌. ساكنان‌ اين‌ منطقه‌ هم‌ كه‌ مسلمانان‌ هستند در شرايط‌ گرفتاري‌ و سختي‌ و ناراحتي‌ به‌ سر مي‌برند كه‌ نتيجه‌ عدم‌ ثبات‌ سياسي‌ كشورهاي‌ منطقه‌ است‌ و به‌ زودي‌ هم‌ آتش‌ جنگ‌ جهاني‌ بزرگي‌ برافروخته‌ خواهد شد.

ابوبصير نقل‌ مي‌كند كه‌ از امام‌ صادق‌(ع‌) درباره‌ ماه‌ رجب‌ پرسيدم‌. حضرت‌ فرمودند:

پيش‌ از اسلام‌ (دوران‌ جاهليت‌) آن‌ را ـ يعني‌ ماه‌ رجب‌ را ـ بزرگ‌ مي‌شمردند و در آن‌ جنگ‌ نمي‌كردند (نام‌ آن‌ را ماه‌ خالي‌ از نداي‌ جنگ‌ نهاده‌ بودند).

ابو بصير مي‌گويد:

پرسيدم‌ شعبان‌؟

ـ امور در آن‌ از هم‌ جدا مي‌شود؛

ـ (ماه‌) رمضان‌ چطور؟

ـ ماه‌ خداوند تبارك‌ و تعالي‌ است‌ كه‌ در آن‌ به‌ نام‌ صاحب‌ شما، حضرت‌ مهدي‌(ع‌)، و پدرش‌ ندا در دهند.

ـ شوال‌؟

ـ در آن‌ مردم‌ پراكنده‌ شوند.

ـ ذي‌القعده‌؟

ـ در آن‌ مي‌نشينند؛

ـ ذي‌حجه‌؟

ـ آن‌ ماه‌ خون‌ است‌؛

ـ پس‌ محرم‌ (چطور خواهد بود؟)

ـ در آن‌ حلال‌ را حرام‌ كرده‌ و حرام‌ را حلال‌ مي‌گردانند.

ـ صفر و ربيع‌(الاول‌ و الثاني‌)؟

ـ در آن‌ ننگي‌ (مرگ‌) زشت‌ (وحشتناك‌) و امري‌ عظيم‌ خواهد بود.

ـ جمادي‌ (الاول‌ و الثاني‌)؟

ـ از ابتدا تا انتهايش‌ فتح‌ و پيروزي‌ است‌. 1

ابو حمزه‌ ثمالي‌ از قول‌ امام‌ باقر(ع‌) نقل‌ كرده‌ كه‌ فرمودند:

وقتي‌ شنيديد كه‌ مردم‌ شام‌ دچار اختلاف‌ شده‌اند، از آنجا فرار كنيد كه‌ فتنه‌ و كشتار به‌ جانش‌ افتاده‌ است‌.

گفتم‌ به‌ كجا فرار كنيم‌؟ فرمودند:

مكه‌ بهترين‌ جايي‌ است‌ كه‌ مردم‌ بدانجا بگريزند. 2

در روايتي‌ كه‌ در روضة‌ الكافي‌ آمده‌ و اين‌ رويدادها را توصيف‌ كرده‌ و مردم‌ را متوجه‌ وظايفشان‌ در آن‌ زمان‌ و شرايط‌ مي‌كند آمده‌ است‌:

وقتي‌ ماه‌ رجب‌ شد با نام‌ خداوند متعال‌ روي‌ كنيد و اگر دوست‌ داشتيد كه‌ تا شعبان‌ به‌ تأخير بيندازيد، ضرر نمي‌بينيد و اگر دوست‌ داشتيد كه‌ در ميان‌ اقوام‌ و خويشانتان‌ پناه‌ بگيريد (روزه‌ بگيريد) شايد براي‌ شما بهتر (محكم‌تر) باشد سفياني‌ هم‌ به‌ عنوان‌ يك‌ نشانه‌ براي‌ شما كافي‌ است‌. 3

در اين‌ حديث‌ اجازه‌ داده‌ شده‌ است‌ كه‌ شتاب‌ كردن‌ در مسافرت‌ تا پايان‌ ماه‌ رمضان‌ به‌ تأخير انداخته‌ شود. و امام‌ باقر(ع‌) براي‌ راهنمايي‌ كردن‌ شيعيان‌ خويش‌ در قسمتي‌ از آن‌ حديثي‌ طولاني‌ چنين‌ فرموده‌اند:

سفياني‌ براي‌ شكنجه‌ كردن‌ دشمنان‌ شما كافيست‌ و او از جمله‌ نشانه‌هايي‌ براي‌ شماست‌ (براي‌ فهم‌ نزديكي‌ ظهور). علي‌رغم‌ اينكه‌ اين‌ فاسق‌ شورش‌ كرده‌ شما يك‌ يا دو ماه‌ پس‌ از خروج‌ او از جاي‌ خود تكان‌ نخوريد؛ ناراحتي‌ به‌ شما نخواهد رسيد تا اينكه‌ جمع‌ زيادي‌ از غير شما (غير شيعيان‌) را بكشد (اشاره‌ به‌ معركه‌ قرقيسياست‌).

برخي‌ از اصحاب‌ گفتند: با عيال‌ (زن‌ و فرزند) خود در آن‌ زمان‌ چه‌ كنيم‌؟ فرمودند:

مردان‌ خويش‌ را از سفياني‌ پنهان‌ كنيد؛ چرا كه‌ او كينه‌ و حرص‌ شيعيان‌ را به‌ دل‌ دارد ولي‌ زنان‌ ان‌شاءالله ناراحتي‌ به‌ آنها نخواهد رسيد.

پرسيدند: پس‌ مردان‌ به‌ كدام‌ سو خارج‌ شوند و از دست‌ او به‌ كجا فرار كنند؟ فرمودند:

در مدينه‌ چه‌ مي‌توانيد بكنيد در حالي‌ كه‌ سپاهيان‌ آن‌ فاسق‌ بدانجا روي‌ مي‌كنند. ولي‌ شما به‌ مكه‌ برويد كه‌ محل‌ اجتماع‌ شما آنجاست‌ و فتنة‌ او به‌ مدت‌ حمل‌ يك‌ زن‌ يعني‌ 9 ماه‌ طول‌ مي‌كشد و ان‌شاءا... بيش‌ از اين‌ اجازه‌ نخواهد يافت‌. 4

پي‌نوشت‌ها :

1 . بحارالانوار، ج‌52، ص‌272؛ بشارة‌الاسلام‌، ص‌142؛ بيان‌الائمه‌(ع‌)، ج‌2، ص‌686.

2 . بحارالانوار، ج‌52، ص‌271؛ السفياني‌، فقيه‌، ص‌123.

3 . بحارالانوار، ج‌52، ص‌302؛ السفياني‌، ص‌122.

4 . الغيبة‌، نعماني‌، ص‌203؛ السفياني‌، ص‌122.

وسیله ی تأیید خداوند در عبادت

فواید دعا برای فرج

وسیله ی تأیید خداوند در عبادت

مداومت در دعا برای مولایمان صاحب الزمان(ع) سبب می شود که خداوند متعال انسان را در عبادت تأیید می نماید، دلیل بر آن روایتی است در عدّه الداعی از پیغمبر(ص) آمده که فرمودند:

خداوند سبحان فرمود: هر گاه بدانم که اشتغال به من در بنده ام غالب است، شهوتش را در سؤال و مناجات خودم قرار می دهم وهر گاه بنده ام چنین شد، پس اگر خواست اشتباه کند بین او و اشتباه کردنش حایل شوم. حقّا که آنان اولیای من هستند، حقا که آنان قهرمانان اند.(1)

بیان دلالت این که: همان طور که آیات و روایات دلالت دارند، دعا از مهمترین اقسام عبادت ها می باشد و شکی نیست که عظیم ترین و ارزنده ترین اقسام دعاها آن است که برای کسی باشد که خداوند حقش را بر تمام خلایق واجب ساخته و به برکت وجود او فیض به همه ی موجودات رسیده است. و نیز بدون تردید مراد از اشتغال به خداوند، مشغول بودن به عبادت اوست، و همان است که مداومت بر آن سبب می شود که خداوند انسان را در عبادت تأیید و مدد نماید و او را از اولیای خود قرار دهد. نتیجه این که: مواظبت و مداومت در دعا برای مولایمان صاحب الزمان(ع) و درخواست فرج و ظهور آن حضرت از خداوند موجب حصول این فایده ی عظیم می گردد. بنابراین بر اهل ایمان لازم است که در هر زمان و مکان به این امر اهتمام ورزند.

و از اموری که مناسب و مؤید این مطلب است این که: آقا میرزا محمد باقر اصفهانی برایم(1) نقل کرد که: شبی از شبها در خواب مولایم امام همام حضرت امام حسن مجتبی(ع) را دیدم که نزدیک به این تعبیر، فرمود: بر منبرها به مردم بگویید و به آنها امر کنید که توبه کنند و برای فرج و تعجیل ظهور حضرت حجت(ع) دعا نمایند، و این دعا مثل نماز میت نیست که واجب کفایی باشد و با انجام دادن آن از سوی بعضی از مکلفین از سایرین ساقط گردد، بلکه مانند نمازهای یومیه است که بر تمام مکلفین واجب است آن را انجام دهند. (2)

پی نوشت:

1ـ مقصود آیت ا... سید محمد تقی موسوی اصفهانی است. 2- مکیال المکارم، ج1، ص483

امتحان سخت دینداری

امتحان سخت دینداری

امام کاظم(ع) می فرمایند:

صاحب این امر(ولایت و امامت) غیبتی دارد که (در آن) معتقدان به امامت(هم) از اعتقاد خود برمی گردند. این امر(غیبت) چیزی نیست جز امتحانی از جانب خدا که خلق خود را به آن می آزماید.(1)

اکنون در زمان غیبت آخرین پیشوا، خداوند می خواهد ثابت قدمها را از سطحی نگرها جدا نماید.

امام صادق(ع) می فرمایند:

« توجه داشته باشید! قسم به خدا امام شما سالهایی از روزگارتان را در غیبت خواهد بود. و شما مورد آزمایش سخت قرار خواهید گرفت؛ تا آنجا که گفته می شود: امام زمان از دنیا رفت. کشته شد. به هلاکت رسید. به کدام دره وارد شد؟! و همانا دیدگان مؤمنان بر آن امام اشک می ریزد. و شما همچون کشتیهایی که گرفتار امواج دریا شده و سرنگون می شوند، سرنگون خواهید شد.(2)

پی نوشت: 1ـ اصول کافی، ج1، ص336؛ کتاب المحجه، باب فی الغیبه، ح2/// 2- همان، ح3

دعای فرج

دعاهای نجات بخش

دعای فرج

امام حسن عسکری(ع) به احمد بن اسحاق می فرمایند:

ای احمد بن اسحاق، مثل او در این امت، مثل خضر و ذوالقرنین است. به خدا قسم غیبتی خواهد داشت که اَحَدی از تباهی (دینش) در آن زمان نجات نمی یابد مگر آن کسی که خدای عزوجل او را در اعتقاد به امامت آن حضرت ثابت قدم بدارد و در زمان غیبت او را موفق به دعا برای تعجیل فرج ایشان فرماید.

امر «دعا بر تعجیل فرج» را باید جدی و با اهمیت دانست و با توجه به سفارش امام زمان(ع) به این کار مبادرت بسیار ورزید:

برای تعجیل فرج، زیاد دعا کنید. زیرا همین، فرج شماست.(1)

پی نوشت: 1ـ کمال الدین، باب 45، ح4.

دجال شناسی

دجال شناسی

دجال و خدا پنداری

پیامبر(ص): همانا وقتی که دجال خروج می نماید می پندارد که او خداست. (1)

دجال و ادعای خدایی

پیامبر(ص): و دجال به مردم می گوید من پرودگار شمایم، پس هر کس بگوید تو پروردگار منی، در فتنه ها غرق می گردد و هر کس بگوید: پروردگار من ا... است و تا زمان مرگش بر این اعتقاد ثابت بماند از فتنه ی دجال ایمن می ماند. (2)

دجال و تسخیر جنیان

پیامبر(ص): قبایل جن با دجال بیعت می کنند و گنجینه های زمین را برای او استخراج می نمایند و مردم را برای او می کشند (3)

خانه ی پیروان دجال سرشار از شیاطین

پروردگار هستی:[و هر آنکه از یاد خدای رحمان دوری گزیند شیطانی را برای او می گماریم تا همواره قرین و همنشین او گردد] رسول ا...(ص): خانه ی پیروان دجال از حضور شیاطین پر و سرشار می گردد (4)

دجال و بهره گیری از شیاطین إنسی

همانا یکی از فتنه های دجال این است که شیاطینی در اختیار دارد که آنها به صورت انسان در می آیند(و دستورات او را به مرحله ی اجرا در می آورند) (5)

مردم فریبی؛ با بهره گیری از شیاطین

رسول ا...(ص): مردان عرب پس از اقرار به ربوبیت دجال از او تمنا می کنند شتران و گوسفندانشان را که در طول دوران قحطی و خشکسالی تلف شده اند زنده کنند و به آنها باز گرداند. دجال گروهی از شیاطین را که به چهره ی شتران و گوسفندانشان درآمده اند به آنها می بخشد و آنان با سرور و شادمانی می گویند: اگر او خدای ما نبود شتران و گوسفندان ما را زنده نمی ساخت. (6)

پي نوشت: 1ـ ابن ابی شیبه، المصنف، ج15، ص151 /// 2ـ همان، ص176/// 3ـ همان، ص191/// 4ـ سیوطی،الدرالمنثور،ج3،ص61/// 5ـ همان، ص31 /// 6ـ سیوطی، الحاوی، ج2، ص89