مناجات با مولا
آقايم بلاها زياد مطالب پوشيده برملا گرديده وفقط به شما شکايت
می کنم .
آقايم جدايی و هجران تو از همه اين سختيها سخت تر است زيرا بلا
به همراه تو نعمت واذيت در مقابل ديدگان تو راحت است .
آقايم و از من انتقام بگير ! اگر اين انتقام مرا به تو نزديک
می نمايد .فدايت گردم در آن شتاب کن . و در هر حال تو به من از خودم سزاوارتری
.زيرا اگر تو نباشی من هم نخواهم بود آقايم آنگاه که درباره رسيدن و وصل شدن به شما
و لذت ديدار شما می انديشم و در مورد احوال کسانی که آنها را به پناه خود نزديک
نموده به آنان احسان کرده مشرف به ديدار جمالت نموده با تعليم خود آنان را
بزرگداشته . با نوشانيدن جامهای توحيد بر آنان منت گذاشته وشرافت آمدن در محفل اهل
توحيد را به آنان کرامت نمودی تامل می کنم نزديک است قلبم از حسرت شکافته شده و از
غيرت دو تکه شود.
آه آه وای بر قلب کسی که مثل من باشد آقايم خواهان شما با ساير
مشتاقين فرق دارد زيرا زيبايی تو قابل مقايسه با زيبايی ساير معشوقها نبوده و بزرگی
تو مانند ديگر بزرگيها نمی باشد به اين جهت که شما محبوبی هستی که علت ايجاد خواهان
و دوست دار خود بوده و او در هرحال و هر کاری به شما احتياج دارند ولی ديگران چنين
نيستند .
بلکه در عالم محسوسات زيبايی وجود ندارد مگر اينکه مظهر گوشه
ای از زيبايی شما و بزرگي ای نيست مگر ناشی از يکی از آثار بزرگی شما. زيرا زيبايی
شما مظهر زيبايی خداوند زيبا وزيبايی ديگران از مظاهر زيبايی شماست .
از
عالم عارف کامل؛ آيت الله حاج ميرزا جواد آقا ملکی تبريزی
|
