پاداش جهاد
قال أبو عبدا...(ع):
« إن
المیت منکم علی هذا الأمر، بمنزلة الضارب بسیفه فی سبیل ا....»(1)
امام صادق(ع) فرمود:
« هریک از
شما بر این امر ـ در حال انتظار ظهور ـ بمیرد، مرتبه اش به سان کسی است که در راه
خدا شمشیر زند.»
« شمشیر
زدن در راه خدا» فضیلت بزرگی است که نصیب هر کسی نمی شود. این کار، هم جنگ با دشمن
خارجی است و هم جنگ با دشمن درونی( در راه خدا).
به همین دلیل، جهاد در راه خدا، سبب
احیای دین در تمام شئون و زمینه های آن است.
اما چگونه،
« مردن و زیستن» در راه ولایت ائمه معصومین(ع) فضیلتی همسان
جهاد در راه خدا دارد؟
باید بدانیم که بزرگترین دشمن شیطان
بیرون و هوای نفس درون، قبول ولایت ائمه معصومین(ع) است. از این رو، این«
دشمن آشکار انسانها»(2) پیوسته درصدد است تا پیروان ولایت امامان نور را از این
صراط مستقیم هدایت، دور کند.
از این رو، ماندن در این راه همواره
به جنگ با این شیاطین نیاز دارد؛ جنگی در بیرون و جنگی در درون؛ و آنچه ارزش دارد،
همین جهاد مقدس است که مهمترین وظیفه انسان در زمان غیبت است؛ چه زمان ظهور را درک
کند یا عمر او به این سعادت، کفایت نکند.
هر که در این راه ولایت خاندان نور و
انتظار ظهور«نور آل محمد»(3)، دشمنان گوناگون را ببیند
و با آنان بجنگد، فضیلت جهاد را به خوبی درک و صحت این حدیث را به دیده ی دل نظاره
می کند و از شگفتی کوته نظران نسبت به این حقیقت، در شگفت می ماند.
پی نوشت:
1- بحارالأنوار، ج52، ص126 ** 2-چنان
که خدای متعال، او را به این وصف معرفی فرموده است: ألم أعهد إلیکم یا بنی آدم أن
لا تعبدوا إنه لکم عدو مبین(یس/60) ** 3- چنانچه امام صادق(ع) در توضیح دعای خود(
در تعقیب نماز ظهر) تعبیر فرمود.( بحارالانوار، ج86/ص62)
|
