نهال معرفت
امام باقر(ع) فرمود: « همانا علم به کتاب خدای عزوجل
و سنت پیامبرش در قلب مهدی ما می روید، همان گونه که کشت و زرع به بهترین صورت خود
می روید، هر که از شما طول عمر یافت و او را مشاهده کرد، به هنگام دیدار آن حضرت
بگوید: سلام بر شما ای خاندان رحمت و نبوت و معدن علم و جایگاه رسالت.»(1) علم،
نوری الهی است که به هر اندازه نصیب هر کس شود، به همان اندازه راه را از بیراهه
تمیز می دهد و پس از این تمیز، زمان عمل فرامی رسد. علم همراه با عمل، توفیق الهی
است و علم بدون عمل، وزر و وبال صاحبش را می افزاید.
این نورالهی، اختلاف
را از میان می برد،وحدت کلمه را پدید می آورد و پراکندگی ها را به یکسانی بدل می
کند. جایگاه اصلی و انحصاری این نور الهی، امام معصوم(ع) است که خدای تعالی تمام آن
را در او به ودیعت نهاده و همه آدمیان- از خواص و عوام- را به او نیازمند کرده است؛
زیرا تمام انسانها برای پیمودن راه صحیح قرب الهی به علم نیاز دارند؛ و علم را جز
از معدن علم نمی توان یافت، همان گونه که هر سرمایه دیگر را باید تنها از معدن آن
جست.
علم، راه رسیدن به حق
و منشأ هر خیر است و در زیارت جامعه کبیره از زبان امام هادی(ع) خطاب به تمام
امامان هدایتگر (ع) می خوانیم: « حق با شما و از شما و نزد
شماست و بازگشت آن به سوی شماست و شمایید شایستگان و معدن آن.»(2) بدین گونه، هرکس
علم را از غیر معدن آن بجوید، نه به علم، که به جهالت می رسد؛ و این جهل را- به
تزیین شیطان- عین علم می پندارد، و به آن دل خوش می دارد. و این است جزای عمل آن که
به سوء اختیار خود، علم را از معدن آن نجوید و راه صحیح قرب حق را نپوید. و امروز،
امام عصر(عج)«معدن العلم» است.
پی نوشت:
1- کمال الدین و تمام النعمة، ص653
/// 2- مفاتیح الجنان، زیارت جامعه کبیره
|
