رسول گرامی اسلام(ص) بعد از خودشان برای امت اسلامی
از سه عامل می ترسیدند:
1- لغزش عالم و دانشمند که قدرت تخریبی آن از صدها
بمب اتمی بیشتر است. زیرا لغزش عالم عقاید و افکار مردم را مسموم می کند و آنها را
برای ابد از بین می برد، اما اثر بمبهای اتمی فقط مربوط به جسم است.
2- حکم حاکم ستمگر که بر مبنای خلاف حق صادر می شود.
3- متابعت از هوی و هوس که همه چیز مردم را به باد
فنا می دهد(وضع فعلی مسلمانان در دنیا خود گواه این مطلب است)
رسول اکرم(ص) و موقعیت منتظران مهدی(ع) قبل از ظهور(5)
رسول گرامی اسلام(ص) بعد از خودشان برای امت اسلامی
از سه عامل می ترسیدند:
1- لغزش عالم و دانشمند که قدرت تخریبی آن از صدها
بمب اتمی بیشتر است. زیرا لغزش عالم عقاید و افکار مردم را مسموم می کند و آنها را
برای ابد از بین می برد، اما اثر بمبهای اتمی فقط مربوط به جسم است.
2- حکم حاکم ستمگر که بر مبنای خلاف حق صادر می شود.
3- متابعت از هوی و هوس که همه چیز مردم را به باد
فنا می دهد(وضع فعلی مسلمانان در دنیا خود گواه این مطلب است):
رسول خدا(ص) فرمودند: در خصوص امت، پس از خود در سه
مورد بیمناک هستم. سؤال شد یا رسول ا... آن سه مورد چیست؟ فرمودند: لغزش عالم و حکم
ستمگر و هوی و هوسی که متابعت و پیروی شود.(1)
جبرئیل شرفیاب محضر مقدس رسول اکرم(ص) شد و این آیه
شریفه را تلاوت کرد:«إنالله و إنا إلیه راجعون». پس، پیامبر(ص) آیه «إنا لله و إنا
إلیه راجعون» را تلاوت فرمودند و سپس از جبرئیل پرسیدند: خواندن این آیه برای چیست؟
عرض کرد: یا رسول ا...! امت شما بعد از رحلتتان مبتلا به یک امتحان سنگین می شوند،
آن هم خیلی زود. فرمودند: امتحان کفر است یا گمراهی و گم کردن راه حق؟ عرض کرد: همه
اینها خواهد بود. پیامبر(ص) فرمودند: این از کجاست، و حال آنکه قرآن در میان امت من
است؟ عرض کرد: به وسیله قرآن امتحان می شوند و این برنامه از ناحیه دو دسته پیاده
می شود: زمامداران و قراء و دانشمندان آنها. فرمانروایان حقوق قراء را نمی دهند، پس
به آنها ظلم می شود و درگیری و جنگ در بین آنها پدید می آید. آنگاه فرمانروایان
قرآن را تابع هواهای نفسانی خود قرار می دهند(طبق دلخواه خود تفسیر می کنند) و قراء
را به گمراهی می کشانند(ممکن است غرض از قراء علما و دانشمندان هر زمانی باشند)
پرسیدم از جبرئیل که راه سلامت ماندن از این خطر کدام است؟ گفت: کف نفس و بردباری
در مقابل تضییع حقوق و کناره گیری از مراکز فتنه.(2)
درباره اوضاع و
احوال آخرالزمان از رسول اکرم(ص) روایت شده است که فرمودند:
زمانی بر امت من
بیاید که مردم دارای آراء مختلف خواهند شد و از هواها و خواهشهای نفسانی پیروی می
کنند و قرآن را با آواز و مزامیر و به صورت غنا می خوانند بدون اینکه از خداوند
ترسی داشته باشند. خداوند بزرگ در سایه خواندن قرآن به آنها اجری نخواهد داد بلکه
آنها را لعنت می کند(چون به قرآن عمل نمی کنند). پس، در چنین عصری ترانه ها و ساز و
آواز آدمیان را به طرب می آورد آنچنان که نفسهایشان گویی در طرب می آید و لذت و
شیرینی قرآن خواندن از آنها گرفته می شود.
این دسته از مردم از
ثوابهای اخروی بی بهره اند. در این موقعیت بیگناهان را زیاد می کشند، هرج و مرج
بالا می گیرد و اجتماع عرب خودسر می شود، مردها به مردها اکتفا می کنند و زنها به
زنها قناعت می ورزند در فجور. ساز و آواز در میان آنها رواج می یابد و در مجامع
خودشان از آن استفاده می کنند و کسی آنها را نفی نمی کند بلکه تشویق می شوند، با
اینکه یکی از گناهان کبیره است که کبیره بودنش بر آنها پوشیده است، پس وای بر آنها
از جزادهنده روز رستاخیز.
و شفاعت من به آنها نخواهد رسید و کسی که راضی به
اعمال بد آنها باشد و آنها را از این عمل نهی نکند نیز در روز قیامت پشیمان شود و
من از او بیزارم. در چنین جامعه ای زنها برای خود تشکیل مجلس می دهند و جمعیتهای
زیادی به راه می اندازند، به نحوی که زنها در آن اجتماعات مانند مردها سخنرانی می
کنند و تشکیل این اجتماعات برای سرگرمی است و در مسیر غیر رضای خداوند انجام می
شود. پس چون این مردم را با این کیفیت دیدید از آنها فاصله بگیرید و اگر می توانید
آنها را نهی کنید و از ایشان بترسید برای خدا؛ زیرا این جمعیت در حال جنگ با خدا و
رسول او هستند و خداوند و رسولش از آنها بیزارند.(3)
خواننده عزیز!
این روایت را به
منزله آیینه ای قرار ده و سیمای جهان را در آن ببین و برای تعجیل در امر فرج امام
عصر(عج) دعا کن.
رسول گرامی اسلام(ص)
از سوی خداوند متعال این حدیث را بیان فرموده است:
خداوند فرموده است:
وقتی که بندگان من هتک احترام مرا کردند(دین خداوند را محترم نشمردند) و حرام مرا
حلال شمردند و اوامر مرا ترک گفتند، جمعیتی را بر آنها مسلط می کنم که سواران منند
و به وسیله اینها از کسانی که نافرمانی من کنند انتقام می گیرم.
رحمت را از دلهای
آنها کنده ام. لذا به آنهایی که می گریند رحم نمی کنند، التماس ملتمسان را نادیده
می گیرند، پدران و مادران و فرزندان را می کشند، بلاد عجم را ویران می سازند و عراق
را فتح می کنند.
لشکریان عراق سه
دسته می شوند: یک دسته به دنبال شتران می روند(ممکن است کنایه از فرار آنها و رو به
بیابان نهادن باشد)، دسته دوم خانواده های خود را رها می کنند و می روند، دسته سوم
جنگ می کنند، می کشند و کشته می شوند. اینها شهدا هستند و ملائکهآسمان به آنها غبطه
می خورند.
هرگاه این برنامه ها
را در دنیا دیدید آماده قیامت باشید. عرض کردند: یا رسول ا...! اگر این زمان را درک
کردیم به کجا پناه ببریم و در کجا منزل کنیم؟ فرمودند: بر شما باد که به غوطه در
دمشق بروید که بهترین بلاد شام است. خوشا به حال آن کسی که در شام منزل بگیرد ولو
به قدر جایگاه یک گوسفند باشد، زیرا خداوند بزرگ تکفل شام و مردم آن را خود قبول
فرموده است.(4)
پی نوشت:
1- نوائب الدهور،
ص146 /// 2- نوائب الدهور، ص166 /// 3- نوائب الدهور، ص170 /// 4- نوائب الدهور،
ص168
|
