مدیریت اجتماعی و کرامت
انسانی
پیامبر اکرم(ص): «سوگند به آنکه
مرا به حق به پیامبری برانگیخت اگر از دنیا جز یک روز نماند، آن روز را خداوند می
گستراند تا فرزندم مهدی قیام کند. پهنۀ زمین به نور او روشن گردد، و حکومت او شرق و
غرب گیتی را فراگیرد.»(1)
در دوران زمامداری
و مدیریت سراسر کرامت و خوشبختی انقلاب مهدوی(ع)، و در نظمی نوین و انسانی، در پرتو
هدایتهای الهی امام بزرگ، و تربیت گسترده و فراگیر او، وجدان توده ها بیدارمی
شود و انسانها به خود می آیند و کرامت از دست رفته و مسخ شدۀ خویش را باز می یابند.
امام مهدی(ع) و احيای کرامت انسانی(4)
محمد
حكیمی
4- مدیریت اجتماعی و کرامت
انسانی
پیامبر اکرم(ص): «سوگند به آنکه
مرا به حق به پیامبری برانگیخت اگر از دنیا جز یک روز نماند، آن روز را خداوند می
گستراند تا فرزندم مهدی قیام کند. پهنۀ زمین به نور او روشن گردد، و حکومت او شرق و
غرب گیتی را فراگیرد.»(1)
در دوران زمامداری
و مدیریت سراسر کرامت و خوشبختی انقلاب مهدوی(ع)، و در نظمی نوین و انسانی، در پرتو
هدایتهای الهی امام بزرگ، و تربیت گسترده و فراگیر او، وجدان توده ها بیدار می
شود و انسانها به خود می آیند و کرامت از دست رفته و مسخ شدۀ خویش را باز می یابند.
تردید نیست که
انسان کیانی اجتماعی دارد، و در جامعه باید به منزلت و جایگاه خود برسد. نیز
انکارناپذیر است که زیست اجتماعی، بدون مدیریتهای سیاسی و حاکمیت زمامداران ممکن
نیست، از اینرو در سامانیابی کار انسان، رویکردی جدی به تشکیل حکومت و تأسیس مدیریت
ضرورت دارد؛ زیرا آنها که همواره کرامت انسانها را پایمال کردند و انسانیتها را
نادیده گرفتند، از راه در دست گرفتن زمام مدیریتهای اجتماعی وارد شدند، و به ناحق و
با ناشایستگی بر مسند زمامداری تکیه زدند و آن را با شیوه ها و شگردهای گوناگون
راهبری کردند، و به سمت و سویی که خواستند کشاندند و بدینگونه بر انسانها حکم
راندند، و با سازو کارهای فرهنگی، تربیتی، تبلیغی، اقتصادی و... انسانها را از خود
و کرامت و ارزش انسانی خویش غافل ساختند، و راه هرگونه خودشناسی و بازیابی ارزشهای
خود را بر او بستند، و از انسانهای اصیل و صاحب اراده، آدمکهایی پوچ و تهی از
ارزشها و معیارها، و بی والایی و کرامت ساختند؛ تا ابزارهایی سربه راه و فرمانبردار
برای حاکمیت آنان باشند، و خواسته های ضد ارزشی آنان را بی چون و چرا به اجرا
درآورند. با این توضیح کوتاه روشن می شود که از نقطه های اساسی در نفی انسانیتها و
سلب کرامت و منزلت انسانها، مدیریتهای سیاسی و زمامداران بشری است، که در دوران پیش
از ظهور، بر سراسر کرۀ زمین حاکم است.
از اینرو هیچ مذهب
و مکتبی نمی تواند به کرامت انسانی بیندیشد و سعادت و منزلت او را بخواهد و رهایی
او را از زیر بار تحمیلهای اعصار و قرون بجوید و فلسفۀ سیاسی نداشته باشد، و دولتها
و حکمفرمایان خودکامه و فاسد و دیگر مراکز قدرت اجتماعی را به حال خود رها کند، و
آنان را از نابودی نسلها و سرزمینها به تعبیر قرآن(2) باز ندارد، و آنان را همچنان
آزاد و بی مانع بگذارد که انسانها را به هر راه خواستند ببرند، و بر سر مردمان هر
چه خواستند بیاورند، و از انسانها هر چه خواستند بسازند؟!
بنابراین برای
رهایی انسان از این همه بی هویتی و خود فراموشی، باید اساس مدیریتهای سیاسی، و
زمامداریهای فاسد و غیر انسانی واژگون شود، و مدیریتی الهی جایگزین آنها گردد، تا
دو راه اصلی را فرا روی آدمیان بگشایند:
1- نخست با شیوه
های گوناگون، منزلت و پایگاه ناشناخته و فراموش شدۀ انسانی را بدو بشناساند، و
معرفت او را در این زمینه تعالی بخشد و از انسانهای بی هویت و خودباخته و برده وار،
انسانهایی با کرامت و هویت و خودباور و مستقل بسازد.
2- دیگر اینکه
راههای رسیدن به انسانیتهای راستین، و ارزشهای متعالی و کرامت از دست رفتۀ انسانی
را به او بنمایاند. و مانع این راه دشوار و حیاتی را از سر راه او بردارد.
این سخن والای
امام علی(ع) به همین جهت ناظر است:
«بی گمان رعیت صالح به وسیلۀ امام عادل نجات می یابد
بدانید که رعیت فاجر به وسیلۀ امام تبهکار هلاک می شود...»(3)
این دو مهم در
دولت کریمه و انسانی امام مهدی(ع) به طور بنیادی برآورده می شود.
5- نبردهای
سنگین و کرامت انسانی
امام صادق(ع):
« قائم آل محمد(ع)
شباهتهایی با پنج تن از پیامبران دارد... اما شباهت او با جد خود قیام با شمشیر است
و کشتن دشمنان خدا و پیامبر و جباران و سرکشان، او با(نیروی) شمشیر و (نیروی)
ترس(که در دل جباران افکنده می شود) مدد گردد.»(4)
ممکن است انگاشته
شود که جنگهای کوبنده، و نبردهای سنگین را که امام در آغاز کار بدان دست می یازد،
با کرامت انسانی و تجدید هویت آدمی چه ربط دارد؟ و چگونه این انسان خدایی که کانون
جوشان مهربانیها، و اقیانوس کران ناپیدای عواطف بشری و دریای لایزال رحمت خدایی است
، به چنین کشتارها و نبردهایی روی می آورد؟ و چسان این چنین شیوه ای، بازآفرینی
کرامت از دست رفتۀ انسانها به شمار می آید؟
در اینجا لازم است
برای روشن شدن این گمان، در این نکته به ژرفی نگریست و جوانب آن را نیک سنجید، که
بشریت از آغاز تا کنون، به دست چه کسانی، و چه موجوداتی، کرامت او لگدمال شده، و
حیثیت انسانی او بر باد رفته، و به بردگی کشیده شده است؟ و علل و عوامل این همه
سقوط و واپس گرایی، و کم رنگ شدن کرامت انسانی توده های بشری در طول تاریخ چه بوده
است؟!
در سبب جویی و علت
یابی و زمینه شناسی این موضوع نیک می یابیم که انسانها به دست انسان نماها سقوط
کردند، و به زور بد سیرتان آدمی استثمار شدند، و به دست خودکامان و مستبدان کرامت
انسانها نابود گشت. بنابراین سد راه انسان، و تباهگر کرامت انسانی نیز انسان است.
با این واقعیت ناگوار و تردید ناپذیر که سراسر تاریخ انسان گواه آن است، می یابیم
که مصلحی راستین اگر ظهور کند، باید در گام نخست کار این انسان نماهای حیوان صفت را
یکسره کند، و همۀ موانع راه را با قاطعیت بردارد؛ و گرنه راه او و برنامه های او،
از آغاز شکست خورده است.
امروز این حقیقت
به روشنی نیم روز دیده می شود، که چگونه خودکامان و مراکز قدرت، زیر شعار حقوق بشر،
و مبارزه با سلاحهای کشتار جمعی، چه حقکشی ها می کنند؟و چگونه فنون و علوم را با
بهانه های پوچ در انحصار خویش می گیرند؟ و دارندگان زراد خانه های ویرانگر، که هر
یک قادر است چندین بار کرۀ زمین را ویران کند، دیگر انسانهای مظلوم را از دانش و
علم محروم می کنند؟!
اکنون و با توجه
به این واقعیتهای زهر آگین، آیا امام بزرگ و مهرگستر انسان و مظهر بی مانند رحمت
الهی، با این موانع راه چه کند؟
باری! با توجه به
این حقایق، جنگ و نبرد و به کاربری ابزارزور، از انسانی ترین و حیاتی ترین و کرامت
بخش ترین برنامه های امام بزرگ انسان حضرت مهدی(ع) است. او نخست موانع راه را برمی
دارد، و انسانها را آزاد می سازد، سپس آنها را به حرکت و پویایی در مسیر انسانیت
فرامی خواند.پس جنگ و نبرد او با کرامت کشان جامعۀ بشری است، و رهایی بخش همۀ
مظلومان و محرومان و جنگ او با جنگ است.
امام علی(ع): « پدرم فدای فرزند
بهترین کنیزان(مقصود امام زمان(ع) است)، (ظالمان و بدکاران را) خوار و ذلیل خواهد
کرد، و جام زهرآگین به کامشان خواهد ریخت و با شمشیر و کشتاری فراگیر با آنان
برخورد خواهد کرد...»(5)
شمشیر امام
مهدی(ع) برای انتقام است، انتقام از جانیان تاریخ، شمشیری است بر گردن همۀ ستم
پیشگانی که چون گرگان درنده، خون انسانهای نجیب و مظلوم را می مکند، و همواره مانعی
بر سر راه بشریتند، و شمشیری است برای پاک سازی هر ناسره و ناخالصی از سر راه
انسان! و چنان است که امام علی(ع) فرموده است:
«امام
مهدی(ع) ... زمین را از هر نادرست و خائنی پاک می سازد...»(6)
و شمشیری است
رهایی بخش برای همۀ انسانهای مظلوم تاریخ!
ادامه دارد
پی نوشت:
1-
کمال الدین، ج1، ص280 /// 2- سورۀ نمل، آیۀ 34؛
«پادشاهان چون به آبادیی درآیند آنرا تباه و عزیزانش
را خوار می گردانند.» /// 3- الحیاة، ج2، ص623 /// 4- کمال الدین، ج1، ص327 /// 5-
غیبت نعمانی، ص229 /// 6- بحارالانوار، ج51، ص120
|
