همراه ائمه
امام کاظم(ع) فرمود: « خوشا به
حال شیعیان ما! آنان که به ریسمان ما در غیبت قائم(عج) ما چنگ زنند، و بر ولایت ما
و بیزاری از دشمنان ما پابرجا باشند، آنان از مایند و ما از ایشان. آنان به راستی
ما را امام خود پسندیده اند و ما نیز ایشان را[ به عنوان] شیعۀ خود پسندیده ایم. پس
طوبی برای آنان که چه سعادتمند و خوشبخت اند! به خدا سوگند، آنان در روز قیامت با
ما و در مراتب ما خواهند بود.»(1) همراهی با امامان معصوم(ع) در دنیا و آخرت، آرزوی
هر فرد شیعه است. اما چگونه می توان به این آرزو دست یافت؟
در این کلام گران
قدر، امام کاظم(ع) رمز دست یابی به این سعادت را در چند نکته بیان می کنند:
1- تمسک به حبل
ولای ائمۀ اطهار(ع) در زمان غیبت امام عصر عجل ا...تعالی فرجه
2- ثبات بر ولایت
خاندان عصمت(ع)
3- ثبات بر برائت
از دشمنان.
دو نکتۀ بعدی به
تعبیری، تفصیل همان نکتۀ اول است. بدون تولی و تبری تمسک به حبل ولایت، عملی نمی
شود. خدای تعالی در قرآن کریم می فرماید:
« ولا تجد قوما یؤمنون بالله و الیوم الآخر یوادون
مَن حاد ا... و رسوله»(2)
فردی که چنین
عقیده ای ندارد، در ادعای تشیع صادق نیست، لذا نمی تواند ادعا کند که منتظر ظهور
دولت حقۀ آل محمد(ع) است. این است که شیعۀ پیرو اهل بیت نور(ع)، خطاب به آن خاندان
پاک عرضه می دارد:
«أشهد
ا.. و أشهدکم أنی مؤمن بکم و بما آمنتم به، کافر بعدوکم و بما کفرتم به ... موال
لکم ولأولیائکم مبغض لأعدائکم و معاد لهم ... منتظر لأمرکم، مرتقب لدولتکم...»(3)
هر فردی که
دوستدار خاندان نور است، باید بکوشد تا این کلمات را در ژرفای جان خود بنشاند، و از
سویدای وجود بخواند.
پی نوشت:
1- کمال الدین و
تمام النعمة، ص361 /// 2- سورۀ مجادله، آیۀ 22:
«هیچ قومی را که ایمان به خدا و روز رستاخیز دارند
نمی یابی که با دشمنان خدا و رسولش دوستی کنند.» /// 3- مفاتیح الجنان، زیارت جامعۀ
کبیره
|
