امام امیرالمؤمنین(ع) و نشانه های ظهور(2)
عمر بن الخطاب از حضرت
امیرالمؤمنین(ع) سؤال می کند:
نام حضرت مهدی چیست؟ امام
فرمودند: اما اسمش را نمی گویم، زیرا حبیبم رسول خدا(ص) از من عهد گرفته است که تا
ظهورش نامش را نگویم. عرض کرد: اوصافش را برای من بیان کن. آقا فرمودند: او جوانی
است متوسط القامة، خوشرو و خوش موی که موهایش بر شانه اش ریخته است و نور صورتش بر
سیاهی محاسن و سر مبارک آن حضرت احاطه نموده است. پدرم به قربان فرزند با شخصیت
ترین کنیزان باد.(1)
اصبغ بن نباته می گوید: از حضرت
امیرالمؤمنین(ع) شنیدم که می فرمودند: قبل از قیام قائم(عج) سالهای پر از خدعه ای
است. در این سالها(پیش از قیام) راستگویان به نام درغگو معرفی می شوند و دروغگویان
به نام راستگو. در این سالها«ماحل» تقرب پیدا می کند و «رویبضه» سخن می گوید. اصبغ
می گوید: عرض کردم: «ماحل» و «رویبضه» چیست؟ فرمودند: مگر قرآن را نخوانده ای که می
فرماید: «وهو شدید المحال»؟ قال المکر- فرمودند: منظور از «ماحل» آدم مکاری است که
به وسیلۀ مکر زیاد مردم را به خود متوجه می کند.(2)
و اما معنی
«روبیضه». اگر چه در این حدیث
پاسخ معنای آن افتاده ولی در جای دیگر از رسول گرامی اسلام(ص) نقل شده است که«
الروبیضة الرجل التافه ینطق فی أمر العامة» یعنی مرد حقیر و بی شخصیتی که در امر
عامۀ مردم دخالت می کند و سخن می گوید.
عبید بن کرب می
گوید: از امام امیرالمؤمنین(ع) شنیدم که فرمودند: از برای ما اهل بیت پرچمی هست. هر
کسی که جلو بیفتد و یا عقب بماند نابود است، اما هر کسی که همراه این پرچم گام
بردارد و از آن متابعت کند، نجات می یابد و با ما خواهد بود.(3)
خوانندۀ عزیز!
جلو
افتادن یا عقب ماندن از این پرچم معنایش این است که ایمان به ولایت ما نداشته باشد
و معنی متابعت این است که دستورها و اوامر ما را اطاعت کند.
دربارۀ ندای
آسمانی در روزهای اول ظهور در این حدیث از حضرت امیرالمؤمنین(ع) نقل شده که آن حضرت
فرمودند: هر گاه منادی از آسمان فریاد زند که حق با آل محمد(ص) است در این موقع
مهدی ما ظاهر می شود و مردم او را می بینند و می شناسند و خوشحال و مسرورند و دیگر
نام غیر از حضرت بقیة ا... را نمی برد.(4)
ابی مروان از حضرت
امیرالمؤمنین(ع) دربارۀ حوادث پیش از قیام حضرت مهدی(عج) روایت می کند که فرمودند:
1- پرچمهایی پیدا
می شوند و رنگ آنها سیاه است. در این موقع در خانه های خود بنشینید و هیچ حرکت
نکنید.
2- سپس مردمی
کوچک(یا از نظر سن یعنی جوان یا از لحاظ شخصیت تهیدست) پدید می آیند که به آنها
اعتنا نمی شود. آنان دارای قلبهایی همچون پاره های آهن اند. این افراد دولتمردانی
هستند با چنین ویژگیهایی:
الف. به عهد و
میثاق خود وفا نمی کنند(پای بند وفای به عهد نیستند)
ب. مردم را به سوی
حق می خوانند اما خود از حق پیروی نمی کنند و از لحاظ واقع اهل حق نیستند.
آنها به جای اسم
از کنیۀ خود استفاده می کنند و نسبشان پوشیده و نامعلوم و موهای آنها دراز و افتاده
مانند موی زنان است. سپس در میانشان ایجاد اختلاف می شود. آنوقت خداوند به هر کسی
که بخواهد حق را واگذار می کند.(5)
خوانندۀ عزیز در این آیات زیادی
که از قرآن مجید خداوند وعده فرموده است که باید به وسیلۀ قیام حضرت بقیة ا...(عج)
حق را به آل محمد برساند و حکومت حقۀ آنان سراسر جهان را فرابگیرد.
پی نوشت:
1- اثباة الهداة،
ج7، ص414 /// 2- غیبت نعمانی، ص278 /// 3- کمال الدین، ج2، ص654 /// 4- الملاحم و
الفتن، ص59 /// 5- همان مأخذ، ص35
|
